Struktura organizacyjna Muaythai Drukuj

Muaythai jest sportem narodowym Królestwa Tajlandii, w którym nad działalnością, zarówno krajową jak i międzynarodową czuwają organizacje rządowe z Premierem na czele. Honorowy patronat sprawuje Król. Na całym świecie (nie wyłączając Tajlandii) Boks Tajski został podzielony na dwa podstawowe działy: profesjonalny i amatorski, w ramach których zrzeszone są prawie wszystkie organizacje, zarówno światowe i kontynentalne, jak również o zasięgu krajowym i regionalnym. Oprócz tego Muay Thai ćwiczy niezliczona liczba ludzi-pasjonatów tego sportu, którzy nie są skupieni w żadnej w tych organizacji.

Muaythai - Boks Tajski

Boks Tajski-jak sama nazwa wskazuje jest narodowym sportem Królestwa Tajlandii. Na świecie istnieje dużo rozmaitych organizacji związanych z Boksem Tajskim, jednak tylko niektóre z nich są akceptowane i oficjalnie promowane przez władze tego kraju. Do najprężniej działających, wspieranych przez rząd Tajlandii zaliczyć można: World MuayThai Council (WMC)-dział Boksu Tajskiego Profesjonalnego i International Federation of Muay Thai (IFMA)-dział Amatorski. W myśl postanowień w/w organizacji każdy zainteresowany adept Muay Thai powinien rozpocząć karierą sportową jako AMATOR, aby następnie spróbować swoich sił w dziale PRO-AM, czyli pół profesjonalnym. Po uwieńczonych sukcesami walkach w PRO-AM sportowiec może uzyskać statut ZAWODNIKA PROFESJONALNEGO.

Amatorski Boks Tajski

Wielu ludziom Boks Tajski kojarzy się nieodmiennie z brutalnością, „krwawą bijatyką”. Na podstawie źle przyjętych opinii, wielu ludzi zainteresowanych sztukami i sportami walki traktuje Muay Thai  „po macoszemu”. Nic bardziej mylnego i krzywdzącego dla miłośników tej sztuki. Już blisko 20 lat Amatorski Boks Tajski trenowany jest według surowych reguł na całym świecie. Cyklicznie odbywają się zawody o prestiżu krajowym, międzynarodowym i światowym. W różnego rodzaju turniejach uczestniczyć mogą zawodnicy o różnym stopniu wytrenowania oraz w różnych kategoriach wagowych i wiekowych. Pojedynki toczy się w dwuminutowych rundach (od 2 do 5) z minutową przerwą. Walczy się w ochronnym ekwipunku. Obowiązkowe są: rękawice bokserskie (różne w zależności od kategorii wagowych zawodników), ochraniacz zębów (tzw. szczęka bokserska) i krocza (suspensorium), a także ochraniacz głowy, tułowia, łokci, goleni i stóp. Tak zabezpieczeni zawodnicy mogą stosować najrozmaitsze techniki i kombinacje, bez obawy doznania bezpośredniego urazu lub kontuzji. Do arsenału technik dozwolonych w walce amatorskiej zaliczyć można: uderzenia rękoma i łokciami, kopnięcia kolanami i nogami, a także klinczowanie, czyli tzw. walka w zwarciu, podcinanie, wytrącanie z równowagi oraz niektóre rzuty. Wprowadzenie sprzętu ochronnego oraz innych reguł było niezbędne w celu dostosowania przepisów walki MuayThai do wymagań regulaminu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Już od momentu powstania działu amatorskiego, wszystkie starania prowadzone były w kierunku wpisania Amatorskiego Boksu Tajskiego na listę dyscyplin olimpijskich.

Dział Amatorskiego Boksu Tajskiego oferuje również w ramach swojej działalności  rozmaite formy samoobrony, egzaminy na stopnie  wyszkolenia KAN oraz kursy i szkolenia instruktorskie, trenerskie i sędziowskie. Kadra instruktorska jest uznawana i promowana przez władze Królestwa Tajlandii. W każdym klubie są członkowie, których kariera sportowa nie interesuje. Traktują ćwiczenie MuayThai jako typową rekreację lub „złoty środek” na życie i samodoskonalenie. Poprzez rozbudowany cykl egzaminów, kursów i szkoleń otrzymują oni potwierdzenie swoich umiejętności i sprawności. Wiek, czy płeć nie ma tutaj żadnego znaczenia.

PRO-AM Division (Dział pół-profesjonalny)

Zawodnicy, którzy odnieśli sukcesy w walkach amatorskich mogą spróbować swoich sił w dziale PRO-AM (pół-profesjonalnym), w którym częściowo znosi się sprzęt ochronny, pozostawiając rękawice bokserskie, ochraniacze łokci, krocza i zębów (czasami również ochraniacze nóg).  Pojedynki toczy się w rundach dwu- lub trzyminutowych (w zależności od ustaleń organizatora) z minutową przerwą. Są one ozdobą zawodów amatorskich lub stanowią „przedwalki” w turniejach profesjonalnych. W PRO-AM niejednokrotnie za pojedynki zdobyć można nagrody pieniężne.

PROFI

Najwyższym stopniem kariery zawodniczej w MuayThai jest kariera profesjonalna, w której  za pot wylany na ringu otrzymuje się pieniądze. W zawodowym Boksie Tajskim walczy się w rękawicach i szczęce bokserskiej oraz suspensorium. Pojedynki toczone są na turniejach tzw. Galach  MuayThai, każdorazowo na dystansie 5 rund po 3 minuty. Na każdej z Galii zawodnicy walczą jeden raz. Prowadzony jest ranking, w którym szczegółowo odnotowuje się punkty uzyskane za walki oraz sposób ich rozstrzygnięcia.

Kolebką MuayThai Profesjonalnego jest Bangkok i dwa najważniejsze Stadiony na świecie: Rajadamnern i Lumpinee. Tam odbywają się prawie codziennie turnieje, które emitowane są za pośrednictwem telewizji (Tajski Kanał 7) w Tajlandii i innych krajach. Zdobycie tytułu Mistrza na jednym z tych Stadionów daje zawodnikowi światową sławę i wielki prestiż.

Każdy miłośnik MuayThai może sam zdecydować, w którym z działów najlepiej się zrealizuje i czy wybierze dalej karierę trenerską oraz czy przez długie lata będzie uprawiał Boks Tajski.