Podstawy walki Drukuj

 

TRADYCYJNE TECHNIKI I KOMBINACJE


Nauczanie sztuki Muay Thai w dawnych czasach było podzielone na dwa główne działy: MAE MAI (kombinacje mistrzowskie) oraz LUK MAI (kombinacje uzupełniające), których systematyczne i ciągłe powtarzanie prowadziło do perfekcyjnego opanowania poszczególnych technik. W obecnych czasach naucza się kilkadziesiąt kombinacji określonych jako Mae Mai i Luk Mai. Najbardziej znane publikujemy ponizej.

 

 

SALAB FAN PLA


Używane w walce w dystansie. Kiedy przeciwnik zadaje silny cios prosty, zawodnik wykonuje zejście z linii ataku z asekuracją. W ten sposób uderzenie nie dosięga celu.

JAVA SAD HOK


Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym na twarz, zawodnik schodzi w prawo pod kątem ok. 30°, przenosząc ciężar ciała na prawą nogę i uderza lewym łokciem poniżej lewego ramienia przeciwnika.

INAO THANG GRIT

Kiedy przeciwnik uderza przednią ręką cios prosty na twarz, zawodnik wykonuje kontratak poprzez zejście pod kątem ok. 60° w lewo, przenosi ciężar ciała na lewą nogę. Jednocześnie zginając prawą rękę w łokciu, zbija cios przeciwnika do góry i tym samym łokciem uderza w żebra.

 

TA THEN KAM FAK

Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym, przesuwając lewą nogę do przodu, zawodnik wykonuje kontratak poprzez zejście prawą nogą  w prawo, a następnie dosuwając nieznacznie lewą nogę do prawej, schodzi z linii ciosu i uderza lewym ciosem podbródkowym. Prawa ręka zgięta chroni przed ponownym lewym ciosem przeciwnika.

 

YOK KHAO PRA SUMER

 

Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym  i przysuwa się bliżej, zawodnik wykonuje kontratak poprzez przesunięcie prawej nogi do przodu, obniżając ciężar ciała, zgina prawe kolano trzymając lewą nogą napiętą, ciało pochyla pod katem ok. 45° z ciężarem na prawej nodze, a następnie prostuje prawą nogę, uderzając jednocześnie ciosem z dołu na podbródek przeciwnika chroniąc własną brodę lewą ręką.

MON YAN LAK


Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym, przysuwając się bliżej, zawodnik wyprzedza ruch przeciwnika, zgina ramiona chroniąc głowę i wykonuje kopnięcie w klatkę piersiową lub w brzuch poniżej pępka.

PAK LUK TOY

Kiedy przeciwnik kopie w ciało, zawodnik blokuje używając łokcia w taki sposób, że końcem łokcia zaatakować goleń przeciwnika.

 

 

CHORAKE FAD HANG

Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym, zawodnik unika schodząc w prawo, zasłania jednocześnie twarz prawą lub lewą ręką. Następnie odwraca się i kopie nogą w górę po łuku,  w okolicę pępka lub brodę, tak aby pięta trafiła w cel.

 

HAK NGUANG AIYARA

Kiedy przeciwnik zadaje prawe kopnięcie w żebra, zawodnik wykonuje kontratak poprzez przysunięcie się do przeciwnika prawą nogą (lewa noga wyprostowana, a prawe kolano zgięte), chwyta nogę kopiącą i następnie podnosząc ją wysoko uderza łokciem drugiej ręki w udo lub jeżeli to możliwe w twarz.

 

NAKA BID HANG

Kiedy przeciwnik zadaje prawe kopnięcie w żebra, zawodnik wykonuje kontratak obracając ciało w lewo (z ciężarem na lewej nodze), chwyta stopę przeciwnika i z pomocą prawej ręki wykręca ją, uderzając następnie kolanem w podudzie lub udo. Kombinacja ta musi być wykonana bardzo szybko, gdyż w przeciwnym razie może być postrzegana jako faul, w związku  z wykręceniem stopy przeciwnika.

 

VIRUN HOK GLAB

Kiedy przeciwnik zadaje kopnięcie, blokowanie polega na wyprzedzeniu takiego ruchu i zadaniu kopnięcia w udo lub gdziekolwiek w ciało przeciwnika (w brodę kopie się piętą, w udo dużym palcem stopy).

 

DAB CHAWALA

Kiedy przeciwnik zbliża się i uderza lewym ciosem prostym, zawodnik blokuje prawą ręką, chroniąc własny podbródek, jednocześnie wykonując zejście w prawo z linii ataku. Ściąga zablokowaną rękę w dół i szybko uderza lewy cios prosty na twarz, serce lub splot słoneczny.

HAK KOR ERAWAN

Kiedy przeciwnik uderza lewym ciosem prostym, zawodnik wykonuje szybkie zejście lewą nogą do przodu,  skracając dystans, zbija rękę przeciwnika  odrzucając ją do góry i na zewnątrz, a następnie łapie głowę i ściągając ją  w dół, po wyskoku kopie kolanem (w klatkę piersiową lub głowę).

 

BATA LUB PAK

Kiedy przeciwnik przesuwa się do przodu lewą nogą, zasłaniając brodę prawą ręką, a lewą rękę trzymając wysoko gotową do zadania ciosu prostego, zawodnik wykonuje kontratak, zbijając na zewnątrz prawą ręką cios przeciwnika i kopiąc jednocześnie prostą nogą z dołu w brodę.

HIRAN MUAN PAEN DIN

Kiedy przeciwnik zadaje prawe kopnięcie w żebra, rękoma chroniąc twarz, zawodnik blokuje prawym przedramieniem, wykonując krok do przodu i następnie obracając ciało wokół własnej osi uderza lewym łokciem w brodę przeciwnika.

 

 

CEREMONIAŁ

Wai Kru Wai Kru lub inaczej Ram Muay to nazwa tradycyjnego tajskiego ceremoniału, który można porównać do rytualnego tańca w ringu, bezpośrednio przed  walką, w trakcie którego zawodnik okazuje swój szacunek dla nauczyciela, szkoły. Jest to także rodzaj modlitwy, medytacji w ruchu i koncentracji przed samym pojedynkiem. Podczas wykonywania z góry określonych, doskonale wyuczonych ruchów, z których każdy ma odpowiednie znaczenie, zawodnik demonstruje, z jakiej szkoły Muaythai pochodzi. Każdy klub, a niejednokrotnie mistrz Tajskiego Boksu posiada własną, odrębną wersję Wai Kru. Po wykonaniu rytualnego tańca zawodnik schyla się przed trenerem (w narożniku ringu), a ten ściąga mu z głowy Mong kon. Jest to demonstracja gotowości do rozpoczęcia pojedynku.

 

Muzyka tajska Nieodłącznym elementem ceremoniału, a także samej walki jest orkiestra, składająca się zazwyczaj z trzech osób. Muzycy, grający na tradycyjnych tajskich instrumentach: Pee Java (jawajski klarnet), Klong Keak  (podwójny bęben) i Shing (cymbały), dostosowują tempo i natężenie dźwięku do aktualnego fragmentu walki. Odgrywają  w tracie pojedynku aktywną rolę. W sytuacji, gdy zmęczeni zawodnicy zwalniają tempo walki, poprzez  umiejętne, stopniowe nasilanie muzyki i rytmu melodii pobudzają walczących.

 

Mong kon i Praciat (Prajeat) Szkołę, jaką reprezentuje zawodnik na ringu (podczas walk profesjonalnych) można rozpoznać również po specjalnej opasce nazywanej „Mong kon”, założonej mu na głowę w czasie Wai Kru. Ubarwienie opaski określa  nazwę klubu, a kolor sznurków w tylnej części Mong kon, świadczyć może także o klasie mistrzowskiej zawodnika. Oprócz opaski na głowę walczący mogą mieć założoną na ramię bawełnianą opaskę zwaną „Praciat” lub „Prajeat”. Jest to swego rodzaju talizman, mający za zadanie chronić zawodnika w czasie walki, dostarczać mu siłę i przynosić szczęście.